levenswijsheid

"Op gevoelens van onvoldaanheid zijn de mensen geneigd lichamelijk
te reageren. Zij doen alsof die onvoldaanheid afkomstig is van
het fysieke lichaam. Dan geven ze het iets om te eten, te
drinken, te roken, om zich mee te amuseren, ze laten het
wandelen, ze voorzien het van alle genoegens, en het voldane,
verzadigde fysieke lichaam snakt naar adem en klaagt: ‘Stop, je
maakt dat ik doodga, en je zult je niet beter voelen door me vol
te proppen!’ Maar de mensen begrijpen de taal van hun lichaam
niet. Ze houden koppig vol en zeggen als ze deze keer niet vinden
wat ze zoeken, dat het ze ongetwijfeld wel de volgende keer zal
lukken. Helaas, de volgende keer is het weer hetzelfde: leegte.
Maar ze blijven doorgaan…
In feite heeft het fysieke lichaam heel weinig nodig om het
tevreden te stellen, de eisen komen van de ziel en de geest die
blijven bidden, smeken: ‘Ik heb zuiverheid nodig, licht,
ruimte… Ik wil de zon aanschouwen… Ik snak ernaar me te
verenigen met de Heer, te werken voor de komst van zijn
koninkrijk, zodat er op een dag vrede heerst onder de
mensen…’ Dat zijn de stemmen die we in ons moeten
onderscheiden en  we moeten goed naar hun eisen luisteren, om ze
tevreden te stellen."

levenswijsheid

Gebed
Ik wil U vragen om kracht
om de pijn van het onrecht te dragen
en hen te vergeven die mij iets hebben aangedaan.
Dat Uw Geest mijn onstuimige emoties tot bedaren mag brengen.
Help mij in te zien dat ook ik donkere en onbewuste kanten
in mij meedraag en – net als die ander - vergeving nodig heb.
Vergeef mij, zoals ik hen vergeef die mij iets hebben aangedaan.
Want door Uw onvoorwaardelijke vergeving, die louter liefde is,
krijg ik mijn vrijheid terug en kan ik zijn wie ik ben:
licht uit het hoogste licht geboren.
Maar leer mij ook de heilige grond in mijn hart
te beschermen tegen indringers die daar niet horen.
Want mijn hart is de tempel waarin U woont.

levenswijsheid

Durf het oude los te laten
verlaat je moeder-vaderhuis
in ongeborgenheid gaan
nieuwe deuren open, die
ik-je-wijzen-zal

De vrouw van Lot zij kon het niet
zij bleef verlangen naar
het oude, maar verloor
daardoor zichzelf, versteende

Alleen wie los kan laten
wie en wat zijn houvast was
wie ongebaande wegen gaat
zal vinden waar het echt om gaat

Toekomst laat zich niet
in oude vormen persen
zij ontvouwt zich stralend
voor wie los is van wat was
zo wordt toekomst
een gestalte van licht

-Hans Stolp

levenswijsheid

Wanneer een overtuiging over jezelf in je bewustzijn omhoog komt, vraag dan: ‘Is dit mijn waarheid? Is dit écht waar? Wiens stem is dit? ‘
Het gepraat in onze mind is zo hypnotisch en we doen het al heel ons leven. We integreerden negatieve gedachtenvormen die in onze omgeving waren toen we klein waren, en begonnen ze te herhalen. We hebben jarenlang het kaf van het koren gescheiden, maar we werken nu echt doorheen de ‘vuile drab op de bodem’, nu de energieën van waarheid versnellen. Telkens we een verhaal ontdekken, en loslaten wat niet waar is, gooien we een korst af en voelen we ons lichter en rijzen we boven de kakafonie van chaos uit die nu in de wereld opborrelt.

levenswijsheid

Volgens de leer van het karma gaat geen enkele van onze gedachten of daden verloren. Elk van hen laat zijn afdruk in ons karakter achter. En de optelsom van een leven vormt de basis voor het volgende. Maar zoland de mens zich niet van deze continuïteit bewust is, zal hij uitsluitend blijven handelen in overeenstemming met zijn behoeften, wensen en strevingen van het vluchtige moment, zichzelf identificerend met zijn huidige persoonlijkheid en de hem toegemeten levenstijd.

levenswijsheid

"Zolang de mensen niet hebben begrepen dat ze een hoog ideaal
nodig hebben, een goddelijk idee dat hun innerlijke atmosfeer
helder maakt en zuivert, zullen ze, wat ze ook doen, altijd
onvoldaan zijn. We zien het: zelfs op vakantie, zelfs onder de
beste omstandigheden, op het platteland, aan zee, in de bergen,
missen ze iets. Ja, zelfs buiten de kantoren, werkplaatsen of de
fabrieken, zijn ze ongelukkig. Zolang ze niet verbonden zijn met
de spirituele wereld, kan geen enkel materieel middel hen
opbeuren; wat ze ook doen, ze zullen lijden.
Natuurlijk, niemand kan volhouden dat bijvoorbeeld het bestaan
van werknemers schitterend is, en dat er in de samenleving niet
enorme onrechtvaardigheden bestaan, die verholpen moeten worden.
Maar dat is een andere kwestie. De waarheid is dat door de manier
waarop de mensen deze problemen bekijken, ook al brengt men grote
materiële verbeteringen aan, men altijd weer dezelfde
ontevredenheid aantreft, of nog erger. Het bewijs: zoveel
materiële vraagstukken ­werden al opgelost in de loop der
jaren, en de mensen zeggen er niet gelukkiger of tevredener door
te worden. Het is dus duidelijk dat wat ze missen van een andere
aard is."

levenswijsheid

Wat wil je zijn een schelp of een adelaar?
Volgens een oud Indisch scheppingsverhaal schiep God nadat hij de wereld had geschapen eerst een schelp en legde deze op de bodem van de zee. De schelp leefde niet echt een spannend leven. De hele dag deed hij niets anders dan zijn schaal opendoen om er wat zeewater met voedsel door te laten stromen, om vervolgens zijn schaal weer dicht te doen. Dag in dag uit niets anders dan schaal open, schaal dicht, schaal open, schaal dicht, schaal open, schaal dicht …
Vervolgens schiep God de adelaar. Hij gaf hem de vrijheid om in de lucht op te stijgen om zelfs de hoogste toppen te kunnen bereiken. De adelaar kon zonder beperkingen leven. Weliswaar moest de adelaar voor zijn vrijheid een prijs betalen. Dagelijks moest hij voor zijn prooi strijden. Niets viel hem in de schoot. Wanneer hij jongen had, moest hij vaak dagen jagen om voldoende voedsel te verzamelen. Deze prijs betaalde hij echter graag.
Uiteindelijk schiep God de mens en leidde hem eerst naar de schelp en vervolgens naar de adelaar. Daarna vroeg hij aan de mens welk leven hij wilde leiden. Of het vervelende lege leven van de schelp, of het avontuurlijke en uitermate vrije leven van de adelaar.
Nog steeds dient iedere mens voor een van de twee mogelijkheden te kiezen. Hij moet kiezen of hij geleefd wil worden of een echte persoonlijkheid wil worden. Iedereen heeft de keuze om volgeling of leider te zijn. De wereld roept hardop om sterke leiders. Onze steden roepen. Onze omgeving roept. En ook onze kinderen roepen. We hebben beide mogelijkheden en de verantwoordelijkheid om een baken van hoop, bemoediging en richting te zijn.